| تبليغات | X |
|
رقص برهنه پروانه های عاشق
دلم می گوید:بنویس
|
سلام به همه دوستاي گلم كه به وبلاگم سرمي زنيد و بانظرات سازندتون مراخوشحال مي كنيد ... تو اين پست آخرين سروده ام وگذاشتم هم آخرين داستانامو... شعرم رو كه همين جامي خونيد ولي براي خوندن داستانم به ادامه مطلب رجوع كنيد پاييز روزنه چشمهاي توست موازي مي شوي باخيال خيس من دراندوه پاييزي كه روزنه چشمهاي توست باحماقت دلپذيري چشمهايت راعشق مي ورزم عاشقانه شعرمي بافم ومي بارم سهم من از خوشبختي به اندازه اين بارش كوتاه است 5/11/1390 براي خواندن داستان به ادامه مطلب برويد
ادامه مطلب [ شنبه هشتم بهمن 1390 ] [ 10:50 ] [ زهرادلشاد ]
[ ]
[ شنبه یکم بهمن 1390 ] [ 11:51 ] [ زهرادلشاد ]
[ ]
شکسته ام خسته از نیستنم حریصم به چشمهای پروانه ای حریص پروانه ای دگر از روزنه سکوت می بینم که روزگار ... سوختنم راقاه قاه می خندد من خاموش ترین آوازپروازم زهرا سروده : دی ۱۳۸۷ [ دوشنبه دوازدهم دی 1390 ] [ 13:17 ] [ زهرادلشاد ]
[ ]
خیلی دلم تنگه برات نیستی واین حقیقته آرزوی دل منم داشتن یه دقیقته عاشق که می شه این دلم دنیا برام یه قفسه یه روز می بینه این چشام هرچی دیده دیگه بسه دارم بهونت می کنم ترانه ها م جون بگیره رگای خشک این تنم باعشق توخون بگیره وقتی که گریه می کنم دلم توخونه شبه آسمون ترانه هام توغصه هالبالبه توی تموم زندگیم هزارویکی حسرته هرجای دنیاکه میرم بدون تو یه غربته کاری کنم یا نکنم تونمی شی مال خودم تواین دنیای واروونه تنها منم که گم شدم زهرا سروده: مهر۸۷
[ شنبه نوزدهم آذر 1390 ] [ 11:4 ] [ زهرادلشاد ]
[ ]
سلام عرض مي كنم به تمام ادب دوستان اسم من هست زهرا،تقريباازسال 84داستان و ازسال 86شعرمي نويسم مدتيه تصميم گرفتم به خاطرعلاقه اي كه به ادبيات دارم وبلاگي تاسيس كنم تاهم بتونم احساساتمو باهمه شماعزيزان درميان بذارم هم باكمك گرفتن ازشمادرامرنوشتن پيشرفت كنم پس خواهشمندم بانوشتن نظرات من وياري كنيد،تصميم دارم تو اولين پست شعري رو كه خيلي دوستش دارم بذارم،اميدوارم راضي باشيد
دستهايت جادو چشم هايت لالائيست ولب هايت رويا درتنت ماه كامل مي شود من به عرش من به احساس مي رسم عشق راسازمي زنم حسرت رامشق مي نويسم درشعربهانه مي جويم ازتوفقط شعرهايم رد پامي مانند ۲۵تیر۸۹ [ یکشنبه ششم آذر 1390 ] [ 16:8 ] [ زهرادلشاد ]
[ ]
|
درباره وبلاگ  چيزهايي هست كه نمي توان به زبان آورد, چرا كه واژه اي براي بيان آن ها وجود ندارد. اگر هم وجود داشته باشد،كسي معناي آن را درك نمي كند. اگر من از تو نان و آب بخواهم تو درخواست مرا درك مي كني... اما هرگز اين دست هاي تيره اي را كه قلب مرا در تنهايي گاه مي سوزاند و گاه منجمد مي كند, درك نخواهي كرد فِدِريكو گارسيا لورْكا ××× اين وبلاگ حاوي دست نوشته هاي شخصي مي باشد... لطفاكپي برداري نكنيد |
| [ طراح قالب : پیچک ] [ Weblog Themes By : Pichak.net ] |
